Foto’s Spreken (copy)

Met de weinige informatie die de titel geeft, moeten we het doen. We kennen de locatie. Maar dat zegt niet veel over de mensen. Is het een toevallige ontmoeting of heeft de fotograaf deze familie gevolgd? Hij heeft zeker contact gemaakt. De oudste jongen kijkt hem vriendelijk aan en de rest van de familie houdt even afstand. Hij heeft de familie betrapt bij een tussenstop tijdens hun autotrip. Er worden kleden uitgerold en koffie gezet. Het is geen nette parkeerplek, maar je kunt er komen door het talud van de weg af te gaan. De fotograaf is om het groepje heengelopen. Daar heeft hij beter licht. Is daarbij zijn eigen auto in beeld gekomen? Nee vast niet. Het is geen huurauto, daarvoor is hij te oud. Het is de auto van het groepje. Zo’n auto die bij de juiste mensen eeuwig meegaat. De velgen zijn gepimpt en hij is voorzien van een trekhaak. Hij heeft geen airco, anders laat je de deuren wel dicht.

De fotograaf heeft bij de compositie de man tegen de rand van het beeld gedrukt. Hij wilde de rommel in de achtergrond onder de brug in de weg vermijden. Hij heeft met zijn korrelig zwart-wit en vierkant formaat een bepaalde sfeer willen scheppen en een klassiek beeld willen maken. Het doet denken aan de Amerikaanse fotografie van de jaren zestig van de vorige eeuw, maar het is een tijdloos beeld. Zijn het nomaden, vluchtelingen of reizigers zoals onze fotograaf?

Uit het overleg met de fotograaf kwam naar voren dat het echte verhaal iets anders ligt. Maar je hoeft niet altijd dat echte verhaal te kennen. Dat is juist het leuke van foto’s bespreken. De kijker vertelt wat hij ziet.