John van de Langenberg
Dick van Vuurde
Ger Sauer
Helen Witte
Waarom in kleur fotograferen als het ook in zwart-wit kan? Dat is een vaak gestelde vraag die ik als kleurenliefhebber regelmatig moet beantwoorden. Kleurenfotografen wordt ook geregeld de maat genomen, zeker de dia-fotografen. Zwart-wit fotografen werden vroeger gezien als de kunstenaars van de Fotobond en kleurenfotografen als minder serieuze hobbyisten die het niet zo ver zouden schoppen. Vandaag de dag is kleurenfotografie de norm en zwart-wit wordt beschouwd als een digitale fotobewerking, die juist extra ingrepen vergt achter de computer. Foto’s bewerken is geaccepteerd, maar je moet nu kunnen uitleggen waarom je de werkelijkheid geweld aandoet.
Een halve eeuw geleden werd ik lid van de toenmalige UAFV, de grootse fotoclub in Utrecht en destijds nog een vaste waarde in de Fotobond. De meeste leden drukten hun zwart-witnegatieven af in de eigen doka of maakten dia’s. Een enkeling was zijn tijd ver vooruit en drukte zelf af in kleur of liet foto’s door een afwerkcentrale in kleur afdrukken. Het waren zware tijden voor kleurenfotografen, want zwart-wit was de norm.
In mijn woonplaats heeft de tijd stilgestaan en is er nog wel een fotoclub, waar ze tijdens de jaarlijkse fototentoonstelling de kleurenfoto’s in een apart kleiner zaaltje hangen. Maar ja, die club heeft de Fotobond verlaten. Voor mijzelf was er sprake van een overwinning, eindelijk serieus genomen en glimlachend heb ik geconstateerd dat vele fervente zwart-witwerkers zijn overgestapt op kleur. Wie nu nog zwart-wit maakt, doet dat uit volle overtuiging. Dat blijkt prachtig uit de inzendingen voor dit thema.
Jan Timmermans
Leo Vullings
Jille Zuidema
Leentje Roelofs
Jeannet Zwols
Straatfotografie
Het thema van dit nummer is de lakmoesproef voor de kwaliteit van onze zwart-witfotografen. En ik moet eerlijk zijn: er werden niet alleen heel veel foto’s ingezonden, meer dan tweehonderd, maar ook het kwaliteitsniveau was verrassend hoog.
Lang niet alle motieven lenen zich even goed voor zwart-wit. Van oudsher is de documentaire fotografie het exclusieve domein van zwart-wit fotografen geweest, wellicht ook omdat veel dagbladen heel lang alleen zwart-wit foto’s publiceerden. De straatfotografen onder ons zijn vaak nog in zwart-wit blijven hangen. Is het misschien zo dat goede straatfoto’s moeilijk te maken zijn in kleur. Bij straatfotografie leidt kleur vaak af, misschien is dat de reden.
Dick van Vuurde
Vandaag de dag is zwart-wit ook het domein van fotografen met kunstzinnige ambities. Ik bespreek er enkele. Eerst de foto van Dick van Vuurde. Zijn foto is een kruising van een straatfoto, een documentaire foto en een foto met kunstzinnige aspiraties. Maar bovenal is het een prachtige foto. Er is enorm veel te zien, en dat alles is ondergebracht in een perfecte compositie, alle lijnen zijn recht overeind gezet, zodat de foto minder druk wordt. Wat een prachtige zwart-wit verdeling, lekker contrastrijk en daardoor grafisch qua looks. Een filmisch beeld van deze stad, met veel info over hoe het er daar uitziet en hoe je je zou voelen als je er aanwezig bent. En die nattigheid op straat helpt ook een handje.
Jeanny Witlox
Jeanny Witlox maakte haar eigen beeld. Het is alsof er een invasie van luchtballonnen op ons afkomt; de ballonnen worden steeds groter en dat werkt heel suggestief. Het beeld is heel decoratief, door de structuren en de richting in het beeld. En natuurlijk door de grafische vormgeving. Jeanny heeft met een nevelspuit druppeltjes gemaakt op een glazen plaat en op een tablet beelden gemaakt en die onder de glasplaat gehouden. Van die aanpak is niets zichtbaar en dat zorgt ervoor dat de foto helemaal voor zichzelf spreekt. Een creatieve prestatie.
Martin van Timmeren
Jeanny Witlox
Martin van Timmeren
De foto van Martin van Timmeren heeft architectuur als onderwerp. Het gebouw is gereduceerd tot een verzameling lijnen, schaduwen, structuren en richtingen; hoe het gebouw er eigenlijk uitziet, is op de achtergrond geraakt door het abstraherende effect van de toepassing van alleen zwart-wit. Martin heeft heel goed begrepen hoe je het oorspronkelijke werk van de architect kunt gebruiken om dat met behulp van zwart-witfotografie naar je eigen hand te zetten.
John van de Langenberg
John van de Langenberg heeft een puur portret gemaakt. Het is net of de essentie van het karakter van de geportretteerde door de toepassing van zwart-wit duidelijker zichtbaar is geworden. Kleur kan afleiden van de essentie van een foto. Ik denk dat portretfotografen daarom graag in zwart-wit werken.
Genieten
De mooie en overvloedige inzending voor het thema heeft het bestaansrecht van zwart-witfotografie tussen de vele bewerkingsmogelijkheden voluit aangetoond. Het was genieten om al het moois te zien en een aansprekende selectie te maken.
Jouw foto(’s) in InBeeld?
Voor het thema ‘Groen in je eigen leefomgeving’ (Er is veel natuur te vinden in de eigen leefomgeving. In je tuin, de straat of aan de rand van stad of dorp) in nummer 120 kun je tot 25 april foto’s insturen naar Rob Agterdenbos. Maximaal 3 bestanden, .jpg, lange zijde 1500 pixels, als e-mailbijlage. Geen zip-bestanden of WeTransfer, geen prints. Vermeld ook je clubnaam (of Persoonlijk lid).
Na de selectie vragen we het bestand op in hoge resolutie. We hopen dan op een reactie per omgaande. Benut de kans op publicatie, zend in voor het thema en werk zo mee aan een mooi artikel. Het thema van het nummer daarna, nummer 121, wordt ‘Onderweg’. Inzenden daarvoor kan t/m 20 juli.
-
Thema: Zwart-wit (copy)
Vorige pagina
-
Thema: Zwart-wit (copy)
Volgende pagina
InBeeld is een uitgave van:
Organisatie
©2026 | Fotobond – alle rechten voorbehouden




